Zamiana myślenia negatywnego na pozytywne

Jedną z charakterystyk w modelu Skali Współpracy  jest orientacja myślenia; orientacja na problemy vs orientacja na rozwiązania. Część tzw. mindsetu. Ta część modelu stawnowi dla mnie duże, osobiste wyzwanie. O ile świetnie opisano konsekwencję negatywizmu i mindsetu koncentrującego się na problemach – o tyle niewiele znajdywałam technik, ćwiczeń czy rozwiązań, wspierających zmianę orientacji. Jest mnóstwo czynników, które negatywizm wzmacniają oraz utrwalają. Wielu też powie, że może być on chechą osobowościową, a zaakceptowanie, że tak jest jest częścią procesu godzenia się samemu ze sobą. Czy, jeśli wiem, że nawyk orientacji na problemy mi szkodzi, mogę go realnie zmienić? Czy tylko psychoterapia lub coaching czy są inne możliwości? Terapia i coaching na pewno mogą nas wesprzeć w zmianie, niemniej sięgamy do nich zazwyczaj w sytuacji kryzysowej czy w obliczu dużej zmiany. A jeśli ja chcę zmienić małe rzeczy na codzień? Czy jest coś innego, co może pomóc?

Temat powrócił do mnie przy okazji lektury artykułu o neuroplastyczności  autorstwa Joanny Berendt i Anny Andrzejewskiej.

Autorki piszą:

To co robimy, myślimy czy czujemy, za każdym razem aktywuje określone sieci neuronalne w mózgu. Co więcej nasz mózg ma niesamowitą cechę – jest neuroplastyczny. Innymi słowy ma możliwość zmiany swojej struktury i funkcji w oparciu o doświadczenia. To czego doświadczamy (szczególnie w powtarzalny sposób) zmienia i buduje struktury naszego mózgu, który wpływa na jakość naszego życia. Jeśli w przeszłości mózg uczył się w dużej mierze na negatywnych doświadczeniach to mogliśmy zbudować mózg, który ma bardzo silnie rozwinięte obwody aktywujące np. niepokój, martwienie się, poczucie braku czy złość. Mózg zmienia się na dobre czy na złe – w zależności od tego na czym skupimy naszą uwagę i jak będziemy interpretować codzienne doświadczenia. Świadomie kierując swoją uwagę i ucząc swój mózg na podstawie pozytywnych doświadczeń, możemy zbudować i wzmocnić struktury neuronalne. One z kolei pomogą nam być szczęśliwymi – możemy ukształtować swój szczęśliwy mózg i dzięki temu rozwijać wewnętrze zasoby i zwiększać dobrostan w naszym życiu.

„Dobra dobra” pomyślałam „znowu to samo. Myśl pozytywnie i tak dalej. Tylko JAK?”

Na szczęście autorki przytaczają kilka praktycznych sposobów*, którymi możemy wesprzeć zmianę orientacji naszego myślania. Dzięki m.in. zakotwiczaniu pozytywnych doświadczeń w ciele czy praktyce przyjmowania dobra Ricka Hansona (neuropsychologa, autora książki „Szczęśliwy mózg”), można według autorek, plastycznie zmieniać nasz mózg na przyjaźniejsze myślenie o świecie.

Zakotwiczanie w ciele spodobało mi się, ponieważ jest bliskie temu, co znam i praktykuję w 5 rytmach. Uwierzyłam, że takie ćwiczenie ma sens, dużo większy niż powtarzanie sobie w głowie afirmacji „myśl pozytywnie”. Co to dokładnie oznacza? U mnie fakt, że gdy czuję coś miłego – zatrzymuję się w tym stanie i zastanawiam jak czuję, że to miłe. Na przykład dzisiaj cieszyłam się słońcem, które grzało mnie w policzek przez szybę samochodu. Pozwoliłam sobie dokładnie poczuć to ciepło, gdzie dokładnie mnie grzeje, jak to się ma do drugiego policzka w cieniu. Zrobiło mi się naprawdę dobrze i uśmiechałam się do tego słońca 🙂 Proste? Proste!

Ćwiczę od kilku dni i mam wrażenie, że to… działa 🙂 Na pewno odczuwam redukcję codziennego stresu i odkryłam też, że najłatwiej cieszyć mi się tym co dobre mam z natury; słońcem, pięknym niebem – i to też mówi mi coś ważnego o mnie.

Polecam 🙂 Małe, a cieszy 🙂

* a jeszcze więcej w swoim kolejnym artykule Nasz mózg zabrania nam mieć szczęśliwe życie?>>>

admin Opublikowane przez:

Bądź pierwszą osobą, która zostawi swój komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *